• امروز : یکشنبه - ۹ بهمن - ۱۴۰۱
  • برابر با : Sunday - 29 January - 2023
4

رواندا – آخرین پاسگاه گوریل کوهستانی و برترین مقصد اکوتوریسم آفریقا

  • کد خبر : 4533
  • ۱۷ دی ۱۴۰۰ - ۱۱:۲۱
رواندا – آخرین پاسگاه گوریل کوهستانی و برترین مقصد اکوتوریسم آفریقا

گردشگرآنلاین – از رواندا به عنوان آخرین پاسگاه گوریل های کوهستانی یاد می شود، جایی که شما می توانید قدرت نمایی گوریل ها را به خوبی مشاهده کنید.

گردشگرآنلاین – گوریل کوهستانی –  از یک نقشه جغرافیایی، رواندا، کشور کوچک آفریقای شرقی-مرکزی به نظر می رسد که تقریباً از دست همسایگان غول پیکر اطرافش غرق شده است. اوگاندا از شمال فشار می آورد، جمهوری دموکراتیک کنگو به غرب و تانزانیا از شرق فشار می آورد. در ضلع جنوبی کشور بوروندی قرار دارد، همسایه ای که با توجه به اندازه فیزیکی و تاریخچه مشترک آنها، کم و بیش شبیه یک خواهر دوقلو است.

رواندا کشوری کاملا زیبا است. با تپه های شیب دار، دره های عمیق، ساوانای مسحور کننده مشخص می شود. چشم انداز به سادگی خیره کننده است!

گفته می شود که یک قوم شکارچی-گردآورنده کوتوله ساکنان اولیه این منطقه بوده اند. اینها اجداد قوم توا هستند. نوادگان این گروه بومی در حال حاضر تنها ۰٫۲۵٪ از کل جمعیت رواندا را تشکیل می دهند که حدود ۹ میلیون نفر تخمین زده می شود.

گروه‌های مختلف بانتو زبان بعداً به Twa پیوستند و در زمان‌های مختلف وارد شدند. این گروه های اخیر از نوادگان هوتو و توتسی هستند که بیشتر شناخته شده اند. به دلیل درگیری‌های وحشتناک و شکاف ظاهری بین هوتوها و توتسی‌ها، بسیاری این را بدیهی می‌دانند که آنها گروه‌های قومی متفاوتی هستند. با این حال، هوتوها و توتسی ها به یک زبان صحبت می کنند. این علاوه بر این واقعیت است که آنها در بسیاری از شیوه های اجتماعی و فرهنگی مشترک هستند. در واقع، دانشمندان علوم اجتماعی در مورد اینکه آیا واقعاً گروه‌های قومی متفاوتی هستند یا خیر، اختلاف نظر دارند. به نظر می رسد مهم ترین تمایز بر اساس شغل و طبقه اجتماعی فرد بوده است تا قومیت. در روزهای اولیه آنها، کسانی که زمین را کشت می کردند، توده مردم بودند و هوتو محسوب می شدند، در حالی که دامدارانی که از گاو نگهداری می کردند، نخبه بودند و به عنوان توتسی شناخته می شدند.

در روزهای قبل، همه به همان پادشاه وفاداری می کردند و هویت هوتو یا توتسی ثابت نمی شد. به عنوان مثال، شخصی که توتسی در نظر گرفته می شود، گاو (ثروت) خود را در اثر بیماری از دست می دهد. این از دست دادن ثروت موقعیت او را به هوتو بازگرداند. و به همین ترتیب، هوتویی که سخت‌تر کار می‌کرد و گاو به دست می‌آورد، جایگاهی به دست می‌آورد و از نردبان اجتماعی بالا می‌رفت تا توتسی شود. اون موقع بود این تمایز اجتماعی بی ضرر با شروع استعمار به پایان رسید. شروع به تبدیل شدن به یک برچسب قومی ثابت کرد تا جایی که به دنبال ویژگی های فیزیکی جداکننده این دو گروه بود.

زیباترین مقاصد گردشگری خلیج چساپیک
بیشتر بخوانید:

پس از کنفرانس برلین در سال ۱۸۸۵، آلمان رواندا را مستعمره کرد. اندکی بعد، در سال ۱۹۱۸، بلژیک پس از برنده شدن حکمرانی لیگ ملل، قدرت را به دست گرفت. متأسفانه و مانند بسیاری از قدرت های استعماری آن زمان، فلسفه تفرقه بینداز و حکومت کن ابزار جذابی بود. سبک حکومت غیرمستقیم بلژیکی به این معنی بود که آنها مجبور بودند جمعیت عمومی را تقسیم کنند تا به راحتی حکومت کنند. بنابراین آنها به دنبال بزرگنمایی اختلافات بین گروه ها بودند. برچسب قومیت یک شانس عالی را فراهم کرد. به عنوان مثال، در سال ۱۹۳۳ شناسنامه معرفی شد. این کارت ها یکی را بر اساس گروه قومی طبقه بندی می کردند. علاوه بر اینکه یک ابزار هویتی است، فقط شکاف موجود بین گروه ها را افزایش می دهد.

رواندا در سال ۱۹۶۲ به استقلال سیاسی دست یافت و گرگویر کایبندا نخست وزیر شد. اما تنش های قومی به پایان نرسید. تنها یک سال پس از استقلال، در سال ۱۹۶۳، درگیری هایی آغاز شد که منجر به کشته شدن هزاران نفر – از غیر نظامیان توتسی – شد. بسیاری دیگر به عنوان پناهنده به کشورهای همسایه گریختند.

با وجود بی‌ثباتی اجتماعی و سیاسی، رواندا توانست چالش‌های یک دولت مدرن بودن را پشت سر بگذارد و پیشرفت کند. رواندا به عنوان یک مقصد سفر توانست جایگاه شایسته خود را در نقشه گردشگری به دست آورد. ردیابی گوریل ها در کوه های ویرونگا اصلی ترین جاذبه توریستی رواندا بود. و تا اوایل دهه ۱۹۹۰، رواندا همچنان در ضمیمه سفر مجلات مهم مسافرتی و بروشورهای آژانس های مسافرتی باقی ماند.

سال ۹۴

رواندا در ماه‌های ابتدایی سال ۱۹۹۴ به شکلی ناخوشایند سرفصل اخبار جهانی را به خود اختصاص داد. هواپیمای حامل رئیس‌جمهورهای رواندا و بوروندی به طرز مرموزی سقوط کرد و هر دوی آنها کشته شدند. این امر عاملی شد که به عنوان نسل کشی رواندا در سال ۱۹۹۴ شناخته شد. بین آوریل و ژوئیه ۱۹۹۴ تقریباً ۸۰۰۰۰۰ نفر، عمدتا توتسی، کشته شدند. سرانجام، گروه شورشی تحت سلطه توتسی، پایتخت را به تصرف خود درآورد و دولت جدیدی را برپا کرد

رئیس موزه ملی علوم و فناوری ایران عضو هیئت اجرایی "سیموست" شد
بیشتر بخوانید:

گذشته پشت سر است، آینده در پیش است

از سال ۱۹۹۵، رواندا گام های فوق العاده ای برای بهبودی برداشته است – به آرامی، پیوسته و شگفت انگیز. و از نظر سفر، برای تماشای گوریل‌های کوهستانی کوه‌های ویرونگا و فیل‌های پارک ملی آکاگرا به سمت عقب برمی‌گردند. در حال حاضر سالانه حدود ۴۰۰۰۰ گردشگر از رواندا دیدن می کنند.

گوریل های کوهستانی در فهرست جاذبه های توریستی رواندا در بالای لیست قرار دارند. گوریل ها ۹۷ درصد از ژن های خود را با انسان ها به اشتراک می گذارند. کسانی که فرصت دیدن گوریل ها را داشته اند هیچ کلمه ای برای توصیف این احساس پیدا نمی کنند. هیچ کتاب راهنمای حیات وحش یا مطالعه نمی تواند کسی را برای این تجربه تلخ آماده کند. گوریل ها بزرگ هستند. نر می تواند سه برابر بزرگتر از یک مرد معمولی باشد. با این حال، در مقایسه، آنها به طور قابل ملاحظه ای صلح دوست هستند!

«در قلب آفریقای مرکزی، آنقدر بالا که بیشتر از عرق کردن می‌لرزید، آتشفشان‌های قدیمی و بزرگی وجود دارند که تقریباً ۱۵۰۰۰ فوت ارتفاع دارند و تقریباً پوشیده از جنگل‌های بارانی سبز و غنی – Virungas» هستند. این کلمات توسط دیان فوسی نوشته شده است. داستان گوریل های کوه Virunga بدون داستان Dian Fossey کامل نمی شود. او در میان گوریل ها زندگی می کرد و در تلاش برای محافظت از آنها مرد. در واقع، معدود گوریل های کوهستانی که امروز داریم، به خاطر تلاش های دیان فوسی زنده مانده اند.

دیان فوسی خانه خود را در کنتاکی ترک کرد تا در میان گوریل‌های رواندا زندگی کند. او می خواست آنها را درک کند و آنها را حفظ کند. او برای محافظت از گوریل های کوهستانی در برابر شکارچیانی که آنها را به خاطر پوست، دست ها و سرشان می کشتند، استدلال می کرد. او با این کار دشمن شکارچیان شد. در سال ۱۹۸۵ او در پارک به قتل رسید. او در Karisoke، مرکز تحقیقات پستاندارانی که او در Virungas راه اندازی کرده بود، دفن شده است.

توقف ساخت راه‌آهن با کشف یک شهر باستانی
بیشتر بخوانید:

تلاش فوسی و مرگ متعاقب آن بیهوده نبود. Virungas آخرین پاسگاه گوریل های کوهستانی است. تخمین زده می شود که نیمی از جمعیت گوریل های کوهستانی جهان – در حال حاضر ۷۴۰ نفر – در Virungas زندگی می کنند. او قبل از مرگش کتابی به نام گوریل ها در مه نوشت. این فیلم در سال ۱۹۸۳ منتشر شد. فیلمی بیوگرافی بر اساس داستان او و این کتاب در سال ۱۹۸۸ منتشر شد. این فیلم تبلیغات مثبتی ایجاد کرد که به حفاظت از گوریل های کوهستانی کمک کرد. آگاهی در مورد وضعیت ناگوار گوریل های کوهستانی کمیاب افزایش یافت.

۵ گروه گوریل های عادت شده وجود دارد که می توانند آنها را ببینند. هر گروه حداکثر ۸ نفر در روز می توانند بازدید کنند و بازدید فقط ۱ ساعت است.

می تواند از ۱ تا ۶ ساعت طول بکشد و به ارتفاعات بیش از ۷۵۰۰ فوت صعود کند. زمین ناهموار و گاهی گل آلود است. اگرچه از نظر فیزیکی نیازمند زیبایی جنگل و مناظر اطراف آن است که را ارزشمند و سرگرم کننده می کند. هنگامی که گوریل ها پیدا می شوند، همه خستگی ها فراموش می شود، زیرا این تجربه اغلب به عنوان عمیق ترین تجربه تاریخ طبیعی در جهان توصیف می شود. دوربین ها و فیلم های با سرعت زیاد زیاد توصیه می شود. ممکن است در عرض چند دقیقه باران ببارد. از این رو لباس های ضد آب از جمله کیف های قفل زیپ برای دوربین ها و فیلم ضروری است. مهم است که مقدار زیادی آب مصرف کنید.

مجوزها توسط دفتر Rwandaise du Tourisme et des Parcs Nationaux (ORTPN) / هیئت گردشگری رواندا در کیگالی یا روهنجری صادر می شود.

علاوه بر میزبانی از گوریل‌های کوهستانی، خود ویرونگا منظره‌ای برای دیدن است. همانطور که از میان دامنه کوه ها قدم می زنید، منظره ای سراسری خواهید داشت که به سادگی نفس گیر است.

گوریل کوهستانی

گوریل کوهستانی

پارک ملی آکاگرا

پارک ملی Akagera در سمت شرقی رواندا و در مرز تانزانیا قرار دارد. این پارک دارای باتلاق‌ها و دریاچه‌هایی است که مسیر رودخانه Akagera را که بخشی از سرچشمه نیل است، دنبال می‌کنند.

مقررات ویزای قطر برای ۹۵ کشور از جمله ایران
بیشتر بخوانید:

پارک بازی بزرگی دارد. فیل ها و گاومیش ها را به راحتی می توان دید که برای نوشیدنی به دریاچه ها سرگردان هستند. همچنین زرافه و گورخر را در ساوانا و انواع آنتلوپ خواهید دید. قابل توجه در میان بز کوهی، بزرگترین بز کوهی جهان، کیپ الند است. اگر بانو شانس به شما لبخند بزند، دیدن پلنگ، شیر و کفتار خالدار دشوار نخواهد بود. و با دریاچه ها و باتلاق ها، اسب آبی و کروکودیل لیست ساکنان را تکمیل می کنند.

پارک ملی Nyungwe

پارک ملی Nyungwe بزرگترین جنگل کوهستانی در کل شرق و مرکز آفریقا است. این پارک بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر مربع در سراسر تپه های رواندا در سمت جنوب شرقی گسترش یافته است. این پارک از نظر گیاهی و جانوری تنوع بسیار غنی و منحصر به فردی دارد. این جنگل دارای بیش از ۲۰۰ نوع درخت مختلف است.

دوستداران طبیعت توسط نخستی ها و پرندگان به نیونگوه جذب می شوند. این جنگل محل زندگی ۱۳ گونه پستانداران است، از جمله شامپانزه – نزدیکترین خویشاوند زنده ما. اینجا در Nyungwe نیز است که بیش از ۳۰۰ گونه پرنده را خواهید دید. لذت بازدید از Nyungwe با شبکه ای از مسیرهای به خوبی حفظ شده است که به بازدید کننده اجازه می دهد تا از زیبایی جنگل لذت ببرد. مسیرها به آبشارها و مناظر منتهی می شوند. در کنار جاده استراحتگاه و کمپینگ نیز وجود دارد. اگرچه می توان از Nyungwe به عنوان یک سفر یک روزه بازدید کرد، اما توصیه می شود حداقل ۲ روز از برنامه سفر خود را اختصاص دهید تا حس واقعی را به دست آورید.

دریاچه کیوو

دریاچه کیوو یک دریای داخلی است که توسط تپه های پلکانی شیب دار در امتداد مرز با جمهوری دموکراتیک کنگو محصور شده است. این بزرگترین توده آب شیرین است که در دره های رواندا فراوان است. سه شهر به نام‌های Gisenyi، Kibuye و Cyangugu در طول دریاچه ردیف شده‌اند. Gisenyi که بیشتر از همه برای توسعه یافته است، کمتر از ۱ ساعت از پارک دز آتشفشان فاصله دارد. Kibuye در جنوب Gisenyi قرار دارد و Cyangugu در جنوبی ترین نوک دریاچه بسیار نزدیک به جنگل Nyungwe است. هر ۳ شهر با یک جاده به هم متصل هستند. همچنین یک سرویس قایق اجاره ای در دریاچه وجود دارد که ۳ شهر را به هم متصل می کند.

کشف گنجینه بزرگ سکه‌های اسلامی
بیشتر بخوانید:

شهرهای بزرگ رواندا

کیگالی

گوریل کوهستانی

گوریل کوهستانی

کیگالی پایتخت رواندا است. این شهر درست در مرکز کشور واقع شده است. همچنین مهمترین مرکز تجاری و بندر ورودی است. یک فرودگاه کارآمد وجود دارد و حمل و نقل جاده ای آن را به کشورهای همسایه متصل می کند.

کیگالی دارای مجموعه‌ای از هتل‌ها است که همه سلیقه‌ها را برآورده می‌کنند. این یکی از امن ترین پایتخت های آفریقا است و دارای آب و هوای معتدل با ارتفاع زیاد است. این مکان در مرکز قرار دارد به طوری که اکثر مکان های گردشگری با حداکثر ۳ ساعت رانندگی از کیگالی فاصله دارند.

شکل اصلی حمل و نقل عمومی در کیگالی و رواندا به طور کلی تاکسی های مشترکی است که شهرها و روستاهای مختلف کشور را به هم متصل می کند. برای سفرهای طولانی جاده ای به کشورهای همسایه، خدمات اتوبوس در دسترس است.

بوتاره

بوتاره بزرگ‌ترین و مهم‌ترین شهر رواندا قبل از سال ۱۹۶۵ بود، زمانی که به کیگالی واقع در مرکزی‌تر، در ۱۳۵ کیلومتری شمال، به عنوان پایتخت رواندا مستقل شکست خورد. امروزه این مکان محل چندین موسسه دانشگاهی از جمله بزرگترین دانشگاه کشور است. هنوز به عنوان نبض فکری و فرهنگی رواندا در نظر گرفته می شود.

با این حال، برجسته ترین جاذبه گردشگری در بوتاره، موزه ملی عالی است که شاید بهترین مجموعه قوم نگاری در شرق آفریقا را در خود جای دهد.

بهترین زمان برای بازدید از رواندا و ردیابی گوریل ها چه زمانی است؟

رواندا مقصدی در تمام طول سال است. با این حال، ردیابی گوریل‌ها و سایر پیاده‌روی‌های جنگلی زمانی که در ماه‌های خشک‌تر زمستان انجام می‌شود، بهترین زمان برای تماشاگران پرنده است، کم‌تر نیاز است، زیرا پرندگان مهاجر Palaearctic مکمل گونه‌های ساکن برای ایجاد بهشت ​​هستند!

ترجمه این مطلب توسط تیم مترجم گردشگر آنلاین
انجام شده و منبع اصلی آن وبسایت Solomon Okila است

پست های مرتبط

لینک کوتاه : https://gardeshgaronline.ir/?p=4533

نوشته های مشابه

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.